۱۳۹۴ اردیبهشت ۸, سه‌شنبه

اخبار مرتبط

مرگ بیش از ۲۷۰ زن بر اثر اعتیاد

اعتراف وزیر بهداشت نسبت به وضعیت سلامت در ایران

آخوند علی طاهری خطاب به روحانی: راه‌حل رفع بیکاری تنها سخنرانی نیست

کودکان کار

منو همه جا می‌بینی - (رنجنامه کودک ایرانی)

منو همه جا می‌بینی

گاهی میگن تو یه ولگردی!

گاهی هم میگن یه بی‌سرو پا!

اونایی هم که می‌خوان یه اسم شسته رفته روم بذارن

میگن کودک خیابانی

کودک کار

کودک کوره پزخانه

اصلا چه فرقی می‌کنه که چه اسمی روم بذارن

تو همه جا منو می‌بینی

گاهی تو اتوبوس خط راه‌آهن – انقلاب

با صدای سازم چرت مسافرا را می‌پرونم

گاهی تو همون اتوبوس بهتون التماس می‌کنم

که یه آدامس ارزون ازم بخرین

گاهی تو خیابون ناصر خسرو بار سنگین شما بزرگترا رو حمل می‌کنم

گاهی بالای پل هوایی میدان انقلاب دستمو جلوتون دراز می‌کنم که یه سکه به من بدین

اگه بدونین چقدر از این کار متنفرم

گاهی تو پارک دانشجوی تهران از مواد فروش ژنده‌پوش مواد می‌گیرم که توزیع کنم

شاید یه چیزی گیرم بیاد

منو همه جا می‌بینی

یه جایی کفشاتو واکس می‌زنم

یه جایی داد می‌زنم که بیایین تورو خدا خودتنو وزن کنین مبادا وزنتون بالا بره

یه جایی سرچهارراه گیرتون می‌ندازم که شیشه ماشینتونو پاک بکنم

و شما غرولند می‌کنید و گاهی پولمو نداده در می‌رید

گاهی هم که هیچی گیرم نمی‌آد

گونی بر می‌دارم میرم آت آشغال از سطل زباله‌ها جمع می‌کنم

شاید کسی ازم بخره

منو همه جا می‌بینی

گاهی صبا که‌داری میری سر کار

زیر پل حافظ یا زیر پل سید‌خندان منو می‌بینی که دارم کارتونامو جمع می‌کنم

تا فردا شب جایی برای خوابیدن داشته باشم

گاهی هم تو کوره‌پزخونه اون طرف خیابون خاوران

زیر دست یه اوسای بد اخلاق کار می‌کنم که جز فحش‌دادن حرف دیگه‌یی بلد نیست

راستش تودلم بهش حق می‌دم؛ چون همین تازگی‌ها دختر کوچیکه‌اش از سینه پهلو مرده

تازه‌یینا که گفتم خوب خوباشه

منو همه جا می‌بینی ممکنه منو نشناسی

یه وقتی ذوق زده سوار هواپیمام می‌کننن

می برن یه جاهای عجیب و غریب

آدمایی می‌آن سر قیمتم چونه می‌زنن

و منو می‌خرن

نمی‌دونم چی کارم می‌کنن

گاهی هم یه جاهایی می‌برند که حرف آدماشونو نمی‌فهمم

میگن قلب و کلیه مو برای بچه‌هاشون می‌خوان

اوه خدا! مگه این قلب من نیست..

آره گفتم که منو همه جا می‌بینی

به جز یه جا؟

منو تو مدرسه نمی‌بینی

منو نمی‌بینی که کیف و کتاب دسم باشه

منو نمی‌بینی که بازی کنم

منو نمی‌بینی که اسباب بازی دسم باشه

منو نمی‌بینی که مادرم دسم را گرفته باشه و به بازار ببره

اوه یادم رفت که بگم آخرین بار که یه کسی دسم را گرفت

یه پاسدار بدجنس بود که منو به زندون برد و کلی اذیتم کرد

منو همه جا می‌بینی

میگن اسمم کودکه

من کودک ایرانم؟.

۱۳۹۴ اردیبهشت ۷, دوشنبه

دعوت كنگره آمريكا از رهبرمقاومت ايران مريم رجوي براي استماع دركنگره آمريكا

مريم رجوي رهبر مقاومت ايران

بنا به گزارش وبسايت كميته خارجي مجلس نمايندگان آمريكا و منابع كنگره آمريكا؛ مريم رجوي رهبر اپوزيسيون ايران، هفته آينده در برابر كميته خارجي مجلس نمايندگان آمريكا شهادت مي دهد.

كميته خارجي مجلس نمايندگان آمريكا برنامه ريزي كرده است كه خانم مريم رجوي رهبر اپوزيسيون ايران مستقر در پاريس در 29 آوريل از طريق ويديو كنفرانس در مورد “داعش، تعريف دشمن“ سخنراني كند.

اخبار اين جلسه استماع توسط جامعه ايرانيان مقيم آمريكا مورد استقبال قرار گرفته است. در چند ايالت از جمله نيويورك، كاليفرنيا و تكزاس كه در آنها جمعيت زيادي از اقليت ايراني حضور دارند كه اين حركت كنگره را بخاطر اين برنامه براي شنيدن اپوزيسيون ايران ستوده اند.

بنا به گفته اين ايرانيان، دعوت فوق منعكس كننده حمايت دو حزبي غيرمعمولي است كه از تلاشهاي آنها در ميان اعضاي مجلس نمايندگان آمريكا در حمايت از آرمان آنها صورت گرفته است.

مريم رجوي پرزيدنت شوراي ملي مقاومت ايران است كه ائتلافي از جنبشهاي اپوزيسيون ايران مي باشد. سازمان مجاهدين خلق ايران(ام.ئي.كي) عضو اصلي اين ائتلاف مي باشد.

ايران- اطلاعیه کمیسیون ورزش شورای ملی مقاومت درباره درگذشت عزیز اصلی دروازه بان بزرگ ايران

کمیسیون ورزش

عزيز اصلي، دروازه‌بان بزرگ تيم ملي ايران در دهه‌هاي چهل و پنجاه، روز گذشته در سن 79 سالگي در آلمان بدرود حيات گفت. قهرمان پرآوازه ايراني، پس از روي كارآمدن رژيم پليد آخوندي، به رغم وطن‌پرستي و ايران دوستي، مجبور به ترك وطن شد و در آلمان اقامت گزيد. اما همواره دلش براي ايران و مردم ايران مي‌تپيد. او همواره رژيم آخوندي را كه مسبب تبعيد و آوارگي ميليونها ايراني آزاديخواه شده بود، نفرين مي‌كرد.

كليه قهرمانان ورزشي ايران و اقشار مختلف مردم، به‌خصوص نسل جوان در تبعيد ايران، به اين قهرمان ارزنده و متواضع، عشق مي‌ورزيدند و به او لقب «عمو اصلي» داده بودند.
عزيز اصلي كه يك استاد و پيش كسوت ورزش فوتبال بود، طي اقامتش در آلمان دانش و تجربه ذيقيمت ورزشي خود را در تربيت ورزشكاران ايراني و آلماني به كار گرفت و در اين پهنه نيز به جامعه ورزشي ايران خدمات بسيار كرد.
عزيز اصلي در خارج از كشور نيز از گزند تهديدها و جنايتهاي رژيم آخوندي در امان نماند. از جمله در سالهاي 1372 و 1373 به دنبال آموزش فوتبال به جوانان ايراني و فرزندان شهيدان و اسيران مقاومت ايران و شركت در مسابقات فوتبال جام ايرانيان و هواداران مقاومت ، و پس از آن كه مصاحبه‌ او از سيماي آزادي، تلويزيون ملي ايران پخش شد، مورد تهديد و فشار رژيم آخوندي قرار گرفت و دژخيمان و دلالان پست‌فطرت آخوندي شروع به ارعاب او و خانواده‌اش در ايران و آلمان كردند.
قهرمان بزرگ ملي ايران، به‌رغم تلاشهاي رژيم آخوندي براي بردنش به ايران و مصاحبه و ندامت، به چنين كاري تن نداد و با تحمل درد غربت و دوري از وطن، سرانجام در آلمان به‌درود حيات گفت.
قهرمانان ملي عضو شوراي ملي مقاومت و ورزشكاران ايراني در سراسر جهان، درگذشت دروازه‌بان پرافتخار تيم ملي فوتبال ايران را به خانواده محترمش و همين طور جامعه ورزشي و فوتبال ايران تسليت عرض نموده و براي آنها در فقدان عزيز اصلي، صبر و بردباري آرزو كرده و براي ملت بزرگ ايران نويد پيروزي و آزادي مي دهند.

كميسيون ورزش شوراي ملي مقاومت ايران
مسلم اسكندر فيلابي
4 ارديبهشت 1394 http://www.hambastegimeli.com

۱۳۹۴ اردیبهشت ۶, یکشنبه

مهمترين خبرها

اخبار مرتبط

فراخوان -گردهمایی بزرگ مقاومت ایران در پاریس ۲۳خرداد ۹۴ (۱۳ژوئن ۲۰۱۵)

پاریس -ویلپنت

ایران دموکراتیک و غیراتمی سرنگونی خلیفه ارتجاع و تروریسم با هزار اشرف و ارتش آزادی می‌توان و باید!

گردهمایی بزرگ سالانه مقاومت ایران روز شنبه 23خرداد 94 (13ژوئن2015) در پاریس، با شرکت نمایندگان جوامع ایرانی و شخصیتها و هیأتهای پارلمانی از کشورهای مختلف جهان برگزار می‌شود. در فراخوان کمیته برگزاری برای دعوت از عموم هموطنان و حامیان مقاومت به شرکت هر چه فعالتر در این گردهمایی، آمده است:

هموطنان، جوانان، زنان و مردان آزاده ایران، اشرف نشانها،
در سالگرد قیام 30خرداد1360، سرآغاز مقاومت انقلابی، روز شهیدان و زندانیان سیاسی و سالروز تأسیس ارتش آزادیبخش ملی، همزمان با سالگرد قیامهای مردم ایران در سال88 و در دوازدهمین سالگرد کودتای درهم شکسته 17ژوئن به موازات بمباران قرارگاههای ارتش آزادی در بند و بستهای ننگین ارتجاعی- استعماری برای متلاشی کردن مقاومت سازمان‌یافته مردم ایران، گردهمایی بزرگ مقاومت را برگزار می‌کنیم....ادامه

۱۳۹۴ فروردین ۳۱, دوشنبه

ایران: اعدام ۶۵ زندانی در یک هفته

اطلاعیه شورای ملی مقاومت ايران

200زندانی در کرج در آستانه اجرای حکم قرار دارند
فراخوان به جوانان برای اعتراض به اعدامهای جنایتکارانه و همدردی با خانواده قربانیان

رژیم ضدبشری آخوندی در مواجهه با بحرانهای گسترده داخلی و خارجی و به‌خصوص پس از یک گام عقب‌نشینی در مذاکرات اتمی و همزمان با گسترش اعتراضات معلمان و کارگران و دیگر اقشار جامعه، در وحشت از بالا گرفتن قیامهای مردمی، در روزهای اخیر به نحو بی‌سابقه‌یی بر ابعاد اعدامها افزوده است. بیش از 70درصد اعدامها به‌صورت مخفیانه صورت گرفته و رژیم آخوندی از انتشار کمترین اطلاعات در مورد این جنایتها خودداری کرده است.
دژخیمان در هفته گذشته (روزهای 23 تا 29فروردین) دست‌کم 65زندانی را اعدام کردند. 45تن از آنان در زندانهای شهر کرج بدار آویخته شدند. در روز 24فروردین هشت زندانی در زندان مرکزی کرج، و 13زندانی دیگر در زندان قزلحصار اعدام شدند. روز پس از آن 19زندانی در زندان گوهردشت بدار آویخته شدند. در روز 26فروردین نیز دژخیمان 5زندانی را در زندان گوهردشت اعدام کردند. جواد صابری که در میان اعدام شدگان بود در هنگام دستگیری کمتر از 18سال داشت.
در این فاصله همچنین یک زندانی در روز 23فروردین در مهریز (استان یزد)، هشت زندانی در روزهای 23 و 26فروردین در اراک، 3 زندانی در روزهای 25 و 26فروردین در شیراز، چهار زندانی در روز 24فروردین در اصفهان و چهار تن دیگر در روز 29فروردین در زندان زاهدان بدار آویخته شدند. دو تن از اعدام شدگان در مهریز و شیراز در ملأعام حلق‌آویز شدند.
شمار قابل توجهی از زندانیان اعدام شده جوانان زیر30سال و از زندانیانی بودند که در مردادماه گذشته در اعتراض به امواج اعدامهای جمعی در زندان قزل‌حصار دست به اعتراض زده بودند. تعدادی از زندانیان که به بهانه قاچاق مواد مخدر اعدام شده‌اند به گفته خانواده‌هایشان هیچ پرونده‌یی در این زمینه نداشته‌اند.
زندانیان در زندانهای کرج در روز 23فروردین به‌دنبال انتقال همبندانشان به سلولهای انفرادی برای اجرای احکام جنایتکارانه اعدام با فریادهای «نمی‌گذاریم ما را بکشید» دست به اعتراض زدند. خانواده‌های زندانیان در آستانه اعدام نیز در مقابل زندانهای دست به تجمع زده و فریاد می‌زدند «نمی‌گذاریم اعدامشان کنید».
گفته می‌شود رژیم آخوندی درصدد است در هفته‌های پیش رو 200زندانی محکوم به اعدام را در زندانهای گوهردشت و قزلحصار کرج حلق‌آویز کند. از خانواده‌های بسیاری از زندانیان خواسته شده که برای ملاقات آخر با عزیزانشان به زندان مراجعه کنند. رژیم آخوندی در وحشت از شورش زندانیان، محکومان به اعدام را برای اجرای حکم به زندانهای شهرهای مجاور از جمله زندان تهران بزرگ در جاده حسن آباد ورامین و زندان مرکزی قزوین منتقل کرده است.
مقاومت ایران، عموم مردم به‌ویژه جوانان را به اعتراض علیه این اعدامهای جنایتکارانه و همدردی و همبستگی با خانواده‌های قربانیان فرا می‌خواند و تأکید می‌کند، سکوت و بی‌عملی جامعه جهانی در قبال روند فزاینده اعدامهای جمعی و خودسرانه به بهانه مذاکرات اتمی معنایی جز تشویق این جانیان به کشتار بیشتر مردم ایران و در عین‌حال ادامه پروژه دستیابی آنها به بمب اتمی ندارد.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
30فروردین 1394 (19آوریل 2015)

یک زندانی بیمار در زندان زاهدان درگذشت

زندان زاهدان - آرشیو

بر اساس اخبار واصله روز شنبه ۲۹ فروردین 94 یکی از زندانیان زندان زاهدان به نام شفی محمدتنومند در زندان مرکزی زاهدان در گذشت.
بنا‌ به گزارشات رسیده این زندانی به علت بیماری مالاریای مغزی که در زندان دچار شده بود مدتى بدون رسیدگی پزشک زندان در رنج بوده که به علت شدت بیماری و بی‌توجهی پزشک زندان نسبت به مداوا فوت کرد.

۱۳۹۴ فروردین ۲۹, شنبه

ایران-گردهمایی بزرگ مقاومت

گردهمایی بزرگ مقاومت با مریم رجوی

همبستگی ملی همراه با مقاومت ایران

با شعار

ايران دمكراتيك و غير اتمي

سرنگوني خليفه ارتجاع و تروريسم

با هزار اشرف و ارتش آزادي

مي توان و بايد!

بشتابیم

۱۳۹۴ فروردین ۲۸, جمعه

حمایت پارلمانترها و شخصیتهای سیاسی از گردهمایی بزرگ مقاومت ایران در پاریس در ۲۳خرداد ۹۴ (۱۳ژوئن)

ژوزه بووه - بئاتریس بسرا - تادئوس رومکا

ژوزه بووه:

13ژوئن 2015 در ویلپنت، گردهمایی بزرگ مقاومت ایران برگزار خواهد شد. این یک پدیده اساسی است. من از همین حالا همه ایرانیان را فرا می‌خوانم، همه آنهایی که از دموکراسی در ایران حمایت می‌کنند که 13ژوئن به ویلپنت بیایند. از سال 2003 تصمیم به حمایت از مقاومت ایران گرفتم و حمایت خودم را از خانم رجوی که آن را نمایندگی می‌کند ابراز کردم. چون امروز این تنها جنبشی است که در ایران شناخته شده است. مدافع دموکراسی و جدایی دین از دولت است. مدافع دموکراسی و جدایی دین از دولت است و با دیکتاتوری مذهبی آخوندها مبارزه می‌کند. اگر می‌خواهیم راه‌حلی برای این قسمت از دنیا بیاوریم باید به‌وضوح از منطق آخوندی خارج شد. آنها مسئولیت سنگینی دارند. هم در ایران و هم در عراق، در سوریه، فلسطین، یمن و بحرین امروز دست به یک مسابقه دیوانه‌وار زده‌اند. اگر این منطق را متوقف نکنیم، جهان دوباره وضعیتهای فاجعه‌باری را تجربه خواهد کرد. من به اتحاد برای دموکراسی فرا می‌خوانم و همین طور برای حقوق‌بشر. چون وضعیتی که امروز ایرانیان در آن به‌سر می‌برند، مطلقاً غیرقابل تحمل است. صدها و شاید هزاران تن از 2سال پیش در ایران بدار آویخته شده‌اند. زندانهای انباشته شده از زنان و مردان که قربانیان سرکوبند، امروز ایران به همه نیاز دارد. برای برپا کردن دموکراسی، برای سرنگون کردن رژیم دیکتاتوری مذهبی ملاها از مقاومت ایران حمایت کنید. همه روز 13ژوئن در ویلپنت باشید.

بئاتریس بسرا نماینده پارلمان اروپا از اسپانیا:

اسم من بئاتریس بسرا است. عضو پارلمان اروپا از اسپانیا هستم. مایلم حمایت کامل خود را از مریم رجوی و مقاومت ایران ابراز کنم. آنها الگویی، به‌خصوص برای زنان در زمینه تلاش برای حقوق‌بشر در جهان هستند. ما در 13ژوئن در پاریس خواهیم بود و از این اجتماع عظیم سیاستمداران جهان حمایت خواهیم کرد. برای حقوق‌بشر، همان‌طور که در 7مارس در برلین گفتم عضو کمیته حقوق زنان در پارلمان اروپا هستم. و برای ما این معیاری است که ببینیم چگونه رهبری مریم رجوی و چگونه 1000زن برای برقراری آزادی و حقوق‌بشر در ایران ایستاده‌اند و این یک موضوع کلیدی برای ما است که برای تغییر رژیم در ایران تلاش کنیم. این برای همه ما بسیار مهم است که از این تلاشها حمایت کنند. برای من افتخار بزرگی است که بخشی از آن باشم. فکر می‌کنم تمام زنان در جهان می‌توانند از درسهایی که ما هر روز از کمپ لیبرتی و اشرفیها در عراق فرا می‌گیریم بسیار بیاموزند. امیدوارم به این درسها نه تنها گوش داده شود، بلکه همه در جهان در آن سهیم شوند. کسانی که از اطلاعات و اخبار تراژیکی که از ایران می‌رسد مطلعند. بسیار مهم است که ما این‌جا در پارلمان اروپا به‌عنوان مدافعان کلیدی حقوق‌بشر، به‌عنوان مدافعان دموکراسی استوار بمانیم و با عزمی راسخ سخت بکوشیم تا حمایتمان را از کسی هم‌چون مریم رجوی ابراز کنیم. پس 13ژوئن در پاریس باشید و به همراه هم رزممان را برای آزادی و حقوق‌بشر ادامه بدهیم.

تادئوس رومکا نماینده پارلمان اروپا از لهستان:

سالیان است که من عضو گروه پارلمانی دوستان ایران آزاد هستم. ما در پارلمان اروپا موضوعات بسیار مهمی را مورد بحث قرار می‌دهیم که برای مردم ایران نیز حائز اهمیت است. البته که این بحثها در پارلمان اروپا با حضور نمایندگان مقاومت ایران انجام می‌شود. اما مهمترین جلسه، جلسه‌یی است که سالانه در پاریس سازماندهی می‌شود. 13ژوئن آینده جلسه بعدی برگزار می‌شود که جلسه‌یی بسیار بزرگ و بسیار مهم است. مایلم از همه کسانی که می‌توانند به پاریس بیایند دعوت کنم که در این جلسه شرکت کنند. من خودم به پاریس خواهم رفت.

گردهمایی در بزرگداشت شهیدان حماسه فروغ اشرف در ۱۹فروردین ۱۳۹۰ در اورسور اواز

گردهمایی حامیان مقاومت و منتخبان فرانسوی در اورسور اواز

سخنرانی خانم مریم رجوی در گردهمایی حامیان مقاومت و منتخبان فرانسوی در اورسور اواز
روز یکشنبه، 23فروردین، مریم رجوی در یک گردهمایی با حضور جمعی از حامیان مقاومت و منتخبان و شخصیتهای فرانسوی در اورسور اواز، یاد و خاطره شهیدان قهرمان اشرف در حماسه 19فروردین 1390 را گرامی داشت. وی سپس طی سخنانی به تشریح بحران اتمی و جنگ‌افروزیهای رژیم در منطقه پرداخت. و راه‌حل مقابله با این بحرانها را توضیح داد. قسمتهایی از این سخنرانی را در این جا می‌خوانید:خانمها و آقایان منتخبین، دوستان عزیز!
خوش آمدید. قبل از هر چیز سال نو ایرانی را به شما تبریک می‌گویم. برایتان سالی سرشار از سلامت و موفقیت آرزو می‌کنم. پیام نوروز و بهار برای ما پایداری و شکوه زندگی در مقابل مرگ و نیستی است.
لحظاتی قبل، یاد مقاومت و پایداری اشرفیانی را که در حماسه فروغ اشرف در 19فروردین سال 1390 به‌شهادت رسیدند را گرامی داشتیم. آن روزهای سیاه را که مالکی - مزدور رژیم تهران- بر بغداد حکم می‌راند، به‌یاد می‌آوریم. امروز مالکی رفته است و شما با افشای جنایات او در این امر نقش داشتید. متأسفانه محاصره پزشکی، کماکان باعث از دست رفتن جان بسیاری شده است. با این‌همه، آنها به مقاومت ادامه می‌دهند و این زندان را با میلیونها ساعت کار، شایسته زندگی کرده‌اند.
در دورانی که همه قدرتهای جهان سیاست مماشات با رژیم ملاها را به پیش می‌بردند، و در رویای معاملات سودجویانه خود نابینا شده بودند، ما با همدیگر گفتیم:

اگر به مماشات با پدر خوانده بنیادگرایی اسلامی ادامه بدهید، این بلیه، منطقه را در خود فرو خواهد برد و خطر اصلی برای کل جهان خواهد شد. ما به تمامی کسانی‌ که نقض حقوق‌بشر در ایران، اعدامها، کشتارها و شکنجه‌ها را نادیده می‌گیرند هشدار دادیم. امروز حتی سازمان ملل بر وخامت وضعیت حقوق‌بشر در ایران تأکید می‌کند و مأموریت گزارشگر ویژه‌اش را برای یک سال دیگر تمدید کرده است و عفو بین‌الملل رژیم ایران را رکورد‌دار اعدام به نسبت جمعیتش در جهان اعلام کرد.
ما همواره به آنها که مقاومت ایران را با برچسب تروریستی و با پرونده‌های ساختگی به زنجیر می‌کشیدند تا ملاها را راضی نگه دارند، می‌گفتیم که شما نه تنها مانع فعالیت آلترناتیو بنیادگرایی می‌شوید، بلکه از تروریستهای واقعی نیز غافل می‌شوید و حالا که خطر به کشورهای خودتان رسیده است باید به مردمتان پاسخ بدهید که چرا این همه سال را از دست دادید.
به آنهایی که عراق را در سینی طلایی تقدیم رژیم آخوندی و مزدورانش کردند گفتیم تصور نکنید که صلح را به دست خواهید آورد، شما بذر توفان می‌کارید. به آنها گفتیم که چشمتان را به جنایات دیکتاتوری مالکی علیه مردم عراق و اقلیت سنی و جنایات او علیه مجاهدین اشرف و لیبرتی نبندید.
به آنها که در مقابل بشار اسد که به کمک رژیم ایران بمبهای شیمیایی بر سر مردم می‌ریزد، در حمایت از اپوزیسیون سوریه به خود تردید راه می‌دادند، گفتیم بدون تعلل اقدام کنید. گفتیم اجازه ندهید که دیکتاتوری بشار اسد وقت بخرد و بلیه بنیادگرایی اسلامی منطقه را به آتش بکشد. امروز همگان می‌دانند چگونه جنایاتی که رژیم ملاها به کمک مالکی در عراق و اسد در سوریه انجام داده، باعث سر برآوردن داعش شده است.
هم‌چنین، همه می‌دانند که برنامه هسته‌یی رژیم ایران که در سال 1381، توسط مقاومت ایران افشا شد، یک خطر جدی است و باید مهار شود. ولی دولتهای غربی هم‌چنان تصور می‌کنند که رژیم آخوندی قابلیت تغییر از درون دارد و می‌توان با امتیاز دادن آن را مهار کرد.
اجازه بدهید در این‌جا بر چند نکته کلیدی تأکید کنم:
یکم. بیانیه لوزان یک گام عقب‌نشینی تحمیلی توسط رژیم آخوندی در اثر ترس و فشار و در راستای خوردن زهر اتمی است، ولی یک بیانیه با کلیات بدون امضا و بدون تأیید رسمی خامنه‌ای، و بدون تضمین، هرگز راه را بر بمب و فریبکاریهایش نمی‌بندد.
رژیم می‌خواهد وقت بخرد. ادامه مذاکرات با فاشیسم دینی در چارچوب مماشات، هیچ امنیتی برای منطقه و جهان از بمب اتمی ایجاد نمی‌کند. باید رژیم را وادار کرد که به قطعنامه‌های شورای امنیت تن بدهد. این تنها راه ممانعت از دستیابی ملاها به بمب بوده است. پروسه مذاکرات از سال 2002 تا به‌حال، به‌ویژه ماراتن یک‌سال و نیم اخیر، گواه آشکار این حقیقت است که رژیم آخوندی تنها زبان قاطعیت و قدرت را می‌فهمد.
مردم ایران، برنامه هسته‌یی را نمی‌خواهند. این برنامه، مخالف منافع ملی است و صدها میلیارد دلار هزینه و خسارت بر مردم ایران تحمیل کرده است.
دوم. رژیم ایران عامل اصلی ایجاد و یا گسترش بنیادگرایی اسلامی است. بنیادگرایی اعم از شیعه یا سنی، خواهان تحمیل بربریت خود بر جهان هستند. حساب باز کردن روی رژیم برای حل و فصل بحرانها در عراق و سوریه و یمن به‌شدت احمقانه است.
سوم. ائتلاف کشورهای منطقه و عملیات «توفان قاطع» علیه توسعه طلبی و تجاوزات فاشیسم دینی حاکم بر ایران در یمن، حاکی از شروع یک چرخش در تعادل‌قوا در منطقه به ضرر رژیم است. واقعیت این است که دیکتاتوری ملایان بسیار ضعیف و شکننده است، بحران اقتصادی عمیق است، نارضایتی اجتماعی افزایش می‌یابد، جنگ گرگها، قدرت را تجزیه کرده است. و مذاکرات اتمی این دیکتاتوری را شکننده‌تر هم کرده است. تنها متحد رژیم ایران در منطقه، امروز سیاست مماشات قدرتهای غربی است که این تغییر تعادل‌قوا را نمی‌بینند.
چهارم. پایان دادن به بحران هسته‌یی و پایان دادن به خطر بنیادگرایی اسلامی، تنها با سرنگونی رژیم ملاها عملی است، آلترناتیو این رژیم، یک ایران دموکراتیک و غیراتمی است و مردم و مقاومت ایران با یاری تمامی مدافعان آزادی و تک‌تک شما می‌توانند آن را محقق کنند. از شما می‌خواهم که به تلاشهای ارزشمند خود در این راستا ادامه بدهید. سال جدید بی‌شک ما را به این هدف نزدیک خواهد کرد.

آیا جوانان ایران «آیه‌های زمینی» را شنیده‌اند؟ - د. نجمی

زندان اوین

برای مناسبت 30فروردین 51 - شهادت اولین دسته از پیشتازان مجاهد در زمان شاه.
شعری هست به نام «آیه‌های زمینی» که یادآور سالهای اوجگیری اختناق حکومت شاه است. اگر‌ چه فروغ ابتدای آن دوران را بعد از 15خرداد 42 تصویر کرد و در اوج آن اختناق، دیگر خودش نبود، اما این شعر دقیقاً توصیف سالهایی‌ست که ما جوانان آن زمان به تلخترین صورت آن را درک کردیم. همان سالها که ساواک در خیابانها جولان می‌داد و همه می‌گفتند با شاه نمی‌شود درافتاد. همان سالها که به قول فروغ «خورشید سرد شد، و برکت از زمینها رفت،
و سبزه‌ها به صحراها خشکیدند
و ماهیان به دریاها خشکیدند
...
و شب در تمام پنجره‌های پریده رنگ
مانند یک تصوّر مشکوک
پیوسته در تراکم و طغیان بود
و راه‌ها ادامهٔ خود را
در تیرگی رها کردند»...
بله در همان سالها که باز هم به قول فروغ، «دیگر کسی به عشق نیندیشید، و دیگر کسی به فتح نیندیشید، و هیچ کس، دیگر به هیچ چیز نیندیشید» و من اضافه می‌کنم همان سالها که بسیاری از فرصت طلبان و آخوندهای ترسو، به مداحی شاه اندیشیدند و یا هم که از ترس به غارهای خود پناه بردند، ... . و باز به قول فروغ، «موشهای موذی، اوراق زرنگار کتب را، در گنجه‌های کهنه جویدند»، بله همان سالها که ‌گویی «خورشید مرده بود، و فردا در ذهن کودکان، مفهوم گنگ گمشده‌ای داشت، و مردم،
گروه ساقط مردم، دلمرده و تکیده و مبهوت، در زیر بار شوم جسدهاشان، از غربتی به غربت دیگر می‌رفتند»، بله، در همان سالها، «گاهی جرقه‌ای، این اجتماع ساکت بی‌جان را، یکباره از درون متلاشی می‌کرد».
من آن جرقه‌ها را هم دیدم. جرقه‌هایی که «در پشت چشمهای له شده، در عمق انجماد»، ایمان آورده بود «به پاکی آواز آبها». بله! من آن «آیه‌های زمینی» را از دهان که نه، از کلمات دفاعیات آن قهرمانان در دادگاه شاه شنیدم.
بله من آن جرقه‌ها را هرازگاهی می‌شنیدم. نامش مهدی رضایی بود، نامش ناصر صادق بود، نامش جزنی بود، نامش امتداد داشت در نامهای مجاهدین و فداییهایی که به‌رغم ترس و انجمادی که در رگهای بسیاری دیگر می‌رفت، شجاعانه سلاح برداشته بودند. به فکر این هم نبودند که شمارشان کم است و شاه ژاندارم منطقه شده است.

صاف جلوی عالمی ایستادند، با کلماتی که به کلمات پیامبران در بارگاه فرعونها و نمرودها می‌مانست شجاعانه‌ترین دفاعها را از خلق خود کردند و مستدلترین حکمها را علیه شاه و دستگاه خونریزش صادر کردند و بعد هم صاف جلوی تیرک تیرباران ایستادند. عجیب است که فروغ هم اسم شعرش را آیه‌های زمینی گذاشت. آیا می‌دانست که کسی خواهد آمد و آیه‌های زمینی را خواهد آورد.

فروغ در ابتدای آن دوران، ناامیدانه پرسیده بود که «آه، ای صدای زندانی! آیا شکوه یأس تو هرگز، از هیچ سوی این شب منفور، نقبی به سوی نور نخواهد زد؟ آه، ای صدای زندانی‌ای آخرین صدای صداها».... اما آنها اثبات کردند که آری! نقبی به سوی نور خواهد زد. و دیدیم که چند سال بعد مردم در پاسخ به آن صدای زندانی، همه به خیابانها ریختند و شاه و ستمش را جمع کردند.
حالا، علاوه بر درود به آن قهرمانان که کاری پیامبرانه کردند، یک حرف دیگر هم هست. یا بهتر است به‌صورت سؤال این حرف را بزنم:
آن جوانان عزمشان را از کجا آوردند؟
آیا جوانان هر دوره هم می‌توانند چنین نقشی ایفا کنند؟
آیا در این کارستان شهیدان سی فروردین، پیامی برای جوانان ایران هست؟

آیا امتداد پرچم و راه آن قهرمانان را می‌بینند که چگونه می‌تازد و به برخاستن فرا می‌خواند؟.

گرامی باد خاطره تابناک شهیدان ۳۰فروردین

پیشتازان سرفراز

نزدیک به 5 دهه، از آغاز جنبش مسلحانه انقلابی در میهن اسیرمان می‌گذرد. از همان نخستین سالهای این نبرد، آغاز بهار و ماه فروردین با نام شهیدان و قهرمانان بزرگی مهر خورده است. 30فروردین‌1351روز شهادت «ناصر صادق، محمد بازرگانی، علی میهندوست و علی باکری»، نخستین گروه از اعضای کادر مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران است. آنها پس از محاکمات فرمایشی در بیدادگاههای نظامی شاه، تیرباران شدند. در همان روزها، قهرمان دیگر مجاهد خلق، «اصغر منتظر حقیقی» در یک درگیری خیابانی با ساواک شهید شد.
سال بعد در 28‌فروردین52، مجاهد خلق «هوشمند ارژنگ خامنه‌ای» در یک درگیری مسلحانه مجروح شد و به چنگ ساواک افتاد. اما پس از 9‌روز مقاومت قهرمانانه، در زیر شکنجه به‌شهادت رسید.
همچنین،30فروردین، سالروز شهادت 7فدایی و دو مجاهد خلق، فرمانده كاظم ذوالانوار و مصطفی جوان خوشدل، بهدست دژخیمان ساواك آریامهری، در سال 1354 است. رژیم شاه كه شاهد آثار گستردة عملیات و فداكاریهای مجاهدین و فدائیان در جامعه، بهویژه در میان دانشجویان و اقشار آگاه بود، برای مرعوب كردن فضای جامعه بهانتقامگیری از زندانیان سیاسی روی آورد و به این جنایت بزرگ دست زد. سپس آنرا تحت عنوان تیراندازی به زندانیانی كه گوئیا قصد فرار داشتند، اعلام كرد. فدایی بزرگ بیژن جزنی در رأس 7 قهرمان فدایی بود كه در جریان این توطئة وحشیانه جان باختند . سایر فدائیانی كه به شهادت رسیدند عبارت بودند از : حسن ضیا ظریفی، عزیز سرمدی، عباس سورْكی، محمد چوپان زاده، سعید كلانتری و احمد جلیلیِ افشار.

مجاهدان خلق، فرمانده كاظم ذوالانوار و مصطفی جوان خوشدل، زندانیان سیاسی محكوم به اعدام بودند كه رژیم شاه در وحشت از محكومیتهای بینالمللی حكم آنان را بهحبس ابد تبدیل كرده بود. این دو مجاهد خلق نیز در 30 فروردین 1354 همراه با 7 فدایی خلق، در تپه های اوین توسط دژخیمان ساواك آریامهری به رگبار بسته شدند و و به عهد خود با خدا و خلق وفا كردند.

۱۳۹۴ فروردین ۲۷, پنجشنبه

صحنه اعتراض معلمان درشهرهای میهن

تظاهرات معلمان سنندج

شمار شهرهایی که تا این لحظه اعتراضات معلمان در آنها صورت گرفته است، به بیش از 40شهر رسیده است. معلمان در پلاکاردها و شعارهای خود خواستار آزادی معلمان زندانی و توقف اختناق و سرکوب علیه این قشر مقاوم شدند. آنان همچنین خواستار بهبود وضعیت بد معیشتی و پرداخت مطالبات عقب‌افتاده گردیدند.

تهران، مشهد، تبریز، شیراز، همدان، سنندج، مشکین شهر، ایلام، ارومیه، ساری، اهر، کرمانشاه، نهاوند، کرمان، اهواز، بیرجند، ابهر، آبادان، اردبیل، ساوه، بجنورد، دزفول، بروجرد، زاهدان، قزوین، زنجان، اسلام اباد غرب، کاشان، مریوان، جوانرود، پاوه، کرج، بوشهر، پیرانشهر، اصفهان، قروه و شمار دیگری از شهرهای میهن صحنه اعتراضات معلمان بودند.

در تهران تجمع معلمان در دو نقطه، هم مقابل مجلس ارتجاع و مقابل سازمان آموزش و پرورش برگزار شد.

۱۳۹۴ فروردین ۲۲, شنبه

ایران-حمايت زندانيان سياسي گوهردشت از فراخوان تجمع اعتراضي معملين

آگاه شدیم معلمان زحمتکش و ستمدیده که زیر بار تبعیض ، نابرابری و فقر به ستوه آمده اند، روز 27 فروردین را به عنوان شروع اعتراضات مدنی خود که حقی قانونی و مسلم است، اعلام کرده اند. همچنین میدانیم که روزی نیست که کارگران زحمتکش برای رسیدن به حقوق خود دست به اعتصاب یا اعتراض نزنند. سایر طبقات اجتماعی به ویژه پرستاران، بازنشستگان و خیل جوانان بیکار، به شدت از وضعیت اجتماعی و اقتصادی خود ناراضی بوده و اماده پیوستن به جنبش اعتراضی هستند. آیا به راستی جز پشتیبانی از خواسته های به حق این طبقات زیر ستم راهی برای آزادی خواهان و عدالت طلبان درون و برون مرز و توده های ناراضی مانده است؟ آیا راهی که زندانیان سیاسی به عنوان وجدان آگاه جامعه برگزیده و حتی در درون سلول های خود و در شکنجه گاههای رژیم ، انها را به دلیل پیگیری همین راه آسوده نمی گذارند، جز پشتیبانی از همین حقوق قانونی، دموکراتیک و مسلم است ؟ در حالی که رژیم جمهوری اسلامی و سایر قدرت های منطقه ای و فرا منطقه ای با به راه انداختن جنگ و خشونت در منطقه در خیال داعشی سازی همه منطقه هستند و نیروهای جنگ طلب برای آن ها هورا می کشند، جز گسترش جنبش اجتماعی دموکراتیک به عنوان پادزهر این تجاوز طلبی رژیم در منطقه، راهی مانده است ؟

خامنه ای از ترس گسترش نارضایتی عمومی ناشی از تحریم های فلج کننده ی بین المللی، به مأمورین خارجی خود اجازه داد با پذیرش نقش رهبری آمریکا در جهان، برنامه بلند پروازانه هسته ای اش زیر کنترل قدرت های جهانی و امریکا در بیاید و در عوض، از اعمال تحریم های جدید که موجب فروپاشی قطعی حکومت او بود، پیش گیری شود اما با راه اندازی نمایش های تبلیغی از سوی موافقین و مخالفین درون حکومتی، ، می خواهد افکار عمومی را از مسائل مهم و به ویژه حقوق اساسی شهروندان منحرف سازد. در چنین شرایطی، نیروهای دموکراسی خواه و برابری طلب می بایست مراقب باشند که در دام خط تبلیقی رژیم نیفتند. راه مردم ایران از راه جناح های قدرت و ثروت اعم از دلواپسین قدرت و اعتدالیون ثروت جداست. برای اینکه دلواپسین طی 10 سال گذشته همه کانون های ثروت را به انحصار خود در آورده و اینک نگران از دست دادن پایگاه های قدرت خود هستند. اعتدالیون نیز با کیسه های خالی آمده تا با بدست آوردن قدرت، در دهه آینده کیسه های ثروت را پر نمایند.

ما ملت ایران اما، می بایست با پشتیبانی همه جانیه و عملی از خواسته های قانونی طبقات گوناگون اجتماعی، به تقویت جنبش اجتماعی دموکراسی خواه و برابری طلب بپردازیم زیرا همواره میدانیم حاصل جدال قدرت در حاکمیت غیر مردمی، جز فقر و سرکوب برای اکثریت ملت ایران نیست.

زندانیان سیاسی زندان رجائی شهر کرج - 21 فروردین ماه 1394

اسامی زندانیان به ترتیب حرف :

1-فرید آزموده2-امیر امیرقلی 3-سهیل بابادی4-سعید شیرزاد 5-مهدی شاندیز 6- افشین حیرتیان 7-ایرج حاتمی8-محمد جراحی 9- شاهرخ زمانی 10- حشمت اله طبرزدی 11-علیرضا فراهانی

واكنش به دخالت هاي رژيم ايران در منطقه

وزير خارجه امارات:ايستادگي كشورهاي عربي نسبت به دخالت‌هاي رژيم ايران در منطقه

وزير خارجه امارات

شيخ عبدالله بن زايد وزير خارجة امارات به تشريح مداخلات منطقه‌يي رژيم پرداخت، و گفت: دخالت‌هاي رژيم ايران فقط به يمن محدود نمي‌شود. ما شاهد اين دخالت‌ها در لبنان، سوريه، عراق، افغانستان، پاكستان و چندين كشور ديگر هستيم، رژيم ايران سالها است به‌طور سيستماتيك در فكر صدور انقلاب است و اين جزيي از قانون اساسي و جزيي از اصول اين رژيم است... ما خواستار اين بوديم كه يك رابطة طبيعي با رژيم ايران داشته باشيم، ولي رژيم ايران براي ما و شركايمان در منطقه چنين آرزويي را باقي نگذاشت، هر بار تلاش كرديم به (رژيم) ايران نزديك شويم، ديديم تلاش مي‌كند منطقه را به فساد بكشاند. اين تصادفي نيست كه همسايگان ايران با رژيم حاكم بر ايران مشكل دارند.